Helaas of gelukkig.. vindt u Djoeke-nazorg niet op de Social Media.
Niet dat we digibeten zijn, integendeel, we zijn innovatief en ontplooien initiatieven tot “een stukje“ “veronlinenisering” van (onze) hulpverlening aan cliënten en onze onderlinge communicatie . Uit kostenbesparingsoogpunt, en op meer grondslagen. Al onze ICT is High Tech. Onze beveiliging is ongekend hoog, door de unieke samenwerking met een ICT-partner die onze organisatie een welgemeend warm hart toedraagt en DE wereldspeler op de ICTbeveiligingsmarkt is. Maakt u zich dus niet druk.
Maar daar wil ik het nu niet met u over hebben.
Helaas is het met “social media” op de keeper beschouwd omgedraaid: de media is bepaald niet social. Althans niet betreffende onze doelgroep en niet zelden zelfs niet naar ons werk. De verharde(nde) samenleving wordt inteloranter en projecteert in toenemende mate de onlustgevoelens over - bijvoorbeeld - het eigen economisch verval op de - blijkbaar - meest voor de hand liggende doelgroepen, zoals de onze. Hoe mooi er ook gepraat wordt over “verbindingen leggen”. Na - stel - bijvoorbeeld een Twitterbericht als "Pluim aan de gemeente Delfzijl! Client heeft bij voorrang woningstichtinghuisje gekregen, hoeft nu niet op straat te zwerven!" zien we de storm aan Twitterreacties al voor ons.. "Schande! Mijn dochter staat al 2 jaar ingeschreven en nog nooit delict gepleegd!" of "Laat die man lekker terug gaan naar zijn cel, op water en brood!". Droevig maar heel waarschijnlijk, dergelijke Twitterreacties.
De samenleving wordt mutatis mutandis steeds minder tolerant en sociaal naar onze doelgroep. Ofschoon wij (gelukkig) ook vaak complimenten krijgen over (de resultaten van) ons werk. Afkomstig vrijwel uitsluitend van professionals en nauw betrokkenen van onze clienten zoals familie en buren. De media en de samenleving die meer op afstand staan hebben weinig op met ons werk en onze clienten.
En twitteren beperkt zich helaas vaak letterlijk tot de vertaling “gekwetter”, gekenmerkt door weinig diepgang en/of populistische oneliners en/of schattige foto’s van een lekker zelf bereide (maar meestal op kosten van de belastingbetaler in het hippe restaurant bestelde) maaltijd die ook kwa kleurstelling zo mooi op het bord ligt. Niets meer te maken hebbende met het vakinhoudelijke account die het pretendeert te zijn.
Tuurlijk, een artiest kan in zijn/haar vak ontzettend veel hebben aan een Facebook- of Twitteraccount, en een gangmaker in de Arabische Lente ook. Djoeke-nazorg niet.
Onze organisatie verbiedt het onze medewerkers op hun privéprofielen melding te maken van werkinhoudelijke zaken, op straffe van ….. Iets uit het integriteitsprotocol.
Djoeke-nazorg zou een eigen Facebookpagina en/of een eigen Twitteraccount kunnen beheren.
En dan? Wat moet/kan maar vooral mag er op vermeld en gekwetterd? Vrijwel niets wat werkelijk relevant en interessant zou zijn om te vermelden (een kijkje in de keuken van ons dagelijks werk), gezien het integriteitsprotocol. De privacy van onze cliënten wordt stringent gehanteerd terwijl andersom de privacy van onze medewerkers even sterk wordt bewaakt.
Wij maken ontzettend veel mooie, interessante, ontroerende, spannende, zware, humoristische, penibele, bijna gevaarlijke, onthutsende, bizarre, heel gewone, dankbare dingen mee in ons werk. Vrijwel dagelijks. Ik kan er wel een boek over schrijven of een film over maken. Wij zijn daar ook enkele malen voor benaderd. Maar dit kan niet het worldwideweb op worden gekwetterd, laat staan dat er foto’s van over de wereld worden "geslingerd".
Wat blijft er dan over voor een Djoeke-nazorg Facebookpagina of een Twitter-account? Foto’s en berichtjes van medewerkers over hoe lief de katjes zijn, hoe de eerste lammetjes dartelend al in de wei lopen, dat ene prachtige concert dat iemand heeft bezocht, het wijzen op een kabinetsbesluit, het zoveelste slagvaardig initiatief van Fred Teeven, en daarbij een aanbeveling (rondkwetteren) of juist een afkeurende persoonlijke mening? Wat heeft dat te maken met Djoeke-nazorg werkinhoudelijk?
Informatie over weer een client erbij, over onze visie of over nieuwe samenwerkingsverbanden? Dat vindt u allemaal op de site.
Geniet u vooral privé of ambsthalve van alle vrienden/connecties op Facebook en van het zenden en ontvangen van Twitterberichten.
Met misschien excuses maar vooral met trots zult u Djoeke-nazorg in deze digitale omgeving niet tegenkomen.
E. Jansen
Manager Djoeke-nazorg
